Анксиозност кај деца

Анксиозноста е нормална реакција и е важна биолошка функција во вид на аларм кој се активира секогаш кога претстои опасност или закана за човекот. Одредена доза на анксиозност е нормална и ни помага да останеме будни, фокусирани и мотивирани. Кај децата анксиозноста најчесто се јавува кога има скок во развојот.
Сите деца на одредена возраст доживуваат анксиозност и тоа е дел од нормалниот развој. Развојни стравови се јавуваат најрано во шестиот до осмиот месец од раѓањето, кога бебето започнува да се плаши од непознати лица. Помеѓу осмиот и единааесеттиот месец се јавува сепарациска анксиозност, односно страв од одвојување од родителите. Околу втората година се појавуваат стравови од животни, околу третата година стравови од измислени или реални чудовишта, околу пет-шест години се појавува страв од провалници, природни катастрофи и сл. Детската фантазија се преплетува со реалноста и тие стравови понатаму добиваат најразлични облици и може да траат подолг период.
Иако анксиозноста е нормален дел од детскиот развој, кај некои деца анксиозноста зема голем замав и ги попречува во извршувањето на секојдневните обврски. Тие деца не стекнуваат адекватни механизми за одбрана од стрес а најчесто луѓето од околината не реагираат соодветно на анксиозноста кај детето. На тој начин напнатоста расте, а родителите не наоѓаат соддветен начин како да се справат со анксиозноста кај своето дете.
Таа анксиозност може да влијае на целокупното функционирање на детето. Детето станува претерано плашливо, загрижено, не може да си игра, се повлекува од играта и дружењето со врсниците, постојано е згрижено за родителите и нивното здравје и безбедност, одбива да оди во градинка или училиште, покажува симптоми на главоболка, болки во стомак, проблеми со спиењето и сл. Детето кое се соочува со анксиозност и стравови најчесто има и ниска самодоверба.
Анксиозноста кај децата може да се појави во повеќе облици:
• Генерализирана анксиозна состојба
• Панични напади
• Пост-трауматски стрес синдром
• Изразена сепарациска анксиозност
• Социјални фобии
• Специфични фобии
Раната превенција е многу важна и може да се одвива како терапија преку игра, советување на родителите и давање упатства и насоки околу работата со детето. Доколку станува збор за училишни деца, со нив се работи на идентификација на негативните шаблони на размислување и нивна замена со позитивни; разграничување на нереалните идеи и стравови со реалните како и активности кои влијаат на зголемување на самодовербата.

pwa_feature_anxiety

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: